Penn Nappstraumen Festival 2026
Eindelijk was het zover: het PENN Nappstraumen Festival 2026 ging beginnen. Op 27 mei vertrokken we om 07:30 uur richting Schiphol. De reis bestond uit meerdere etappes: eerst van Amsterdam naar Oslo, daarna door naar Bodø en vervolgens met een klein toestel naar onze eindbestemming Leknes. Daar aangekomen stond één van de visgidsen ons al op te wachten met een bus en aanhanger, zodat wij en alle bagage naar het basecamp gebracht konden worden. Onderweg was er nog gelegenheid om langs de supermarkt te rijden voor de eerste boodschappen. Eén van onze maten was met de auto naar Noorwegen gekomen en had gelukkig al boodschappen voor ons gedaan. Het mooiste van alles: het bier lag al koud in de koelkast. Dat is nog eens aankomen. Aan het einde van de dag kwamen we aan op het basecamp. We konden direct onze bagage kwijt in ons huisje en voor ons gevoel begon het avontuur toen pas echt.
Verblijf aan het fjord
Tijdens het Cordes Travel Nappstraumen Festival verbleven we in karakteristieke, typisch Scandinavische rode huisjes direct aan het water van het fjord. Alleen dat uitzicht was al geweldig. Vanuit het huisje keek je zo uit over het water, met op de achtergrond de ruige bergen van de Lofoten. De huisjes zijn praktisch ingericht en verrassend comfortabel. Wij verbleven in huisje nummer 33. Er was een ruime living, drie slaapkamers en twee badkamers met toilet. Ook de bedden waren al opgemaakt, dus na het uitpakken waren we eigenlijk direct gesetteld. Het absolute hoogtepunt van het huisje was het ruime houten terras boven het kabbelende water. Een perfecte plek om na een visdag nog even na te praten, wat te drinken en te genieten van het uitzicht. Comfort en ruige natuur kwamen hier mooi samen.
Ontvangst en briefing
Nadat we onze spullen hadden neergezet, verzamelden we op een centraal punt op het kamp. Daar stonden Raffie en Linda, hun helpers Teun en Anton en de visgidsen ons al op te wachten. Raffie hield een leuke openingsspeech en stelde iedereen voor. Door de warme ontvangst voelde iedereen zich direct welkom. Natuurlijk werd er ook uitgebreid stilgestaan bij de regels op en rond het water. Denk aan veilig gebruik van het materieel, veiligheid op de boot, algemene regels op het kamp en praktische informatie voor de komende dagen. Dat vonden wij heel positief. De instructies hadden we vooraf al ontvangen, maar door alles nog even gezamenlijk door te nemen, zat het bij iedereen weer vers in het geheugen.
Na de briefing moest de kapitein van iedere boot zich melden in het hengelsportwinkeltje op het basecamp om de laatste zaken voor het gebruik van de boten te regelen. Ook konden de drijfpakken worden gepast. Vooraf had iedereen per boot zijn maat doorgegeven en in de droogruimte hingen de pakken al klaar. Ik was met mijn twee meter lengte iets te optimistisch geweest met maat XXL, maar gelukkig hingen er ook nog genoeg XXXL-pakken. Geen probleem dus. Ook dat was weer prima geregeld.
Daarna zijn we teruggegaan naar het huisje. De hengels en visgear werden uitgepakt, shads klaargelegd, reels gecontroleerd en alles werd voorbereid voor de eerste visdag. Voor we het wisten zaten we nog even na te borrelen en was het ineens 01:00 uur. Tijdens ons verblijf was het 24 uur per dag licht en dat is echt wennen. Normaal voel je aan de avond dat het laat wordt, maar daar blijft het gewoon licht. Daardoor vergeet je de tijd volledig.
Dagelijkse informatie
Iedere avond kregen we informatie over de volgende visdag. Wat zijn de weersomstandigheden? Hoe staat de stroming? Waar gaan de gidsen heen? Hoe laat varen ze uit? Iedereen was uiteraard vrij om zijn eigen plan te trekken, maar het was fijn dat je ook achter de gidsboot aan kon varen. Zeker als je het gebied nog niet kent, geeft dat veel vertrouwen.
De boten
De volgende ochtend begon met een gezamenlijke briefing over het veilige gebruik van de boten. Wij hadden boot nummer 2. De boten zagen er netjes, schoon en professioneel uit. Het zijn aluminium visboten, volledig ingericht voor het vissen. De 150 pk buitenboordmotor is echt een beest en brengt je razendsnel van stek naar stek. Verder waren de boten uitgerust met Garmin navigatie, sonar en radar. Ook waren er een lange gaffel, een haak met lijn, grijptang, driftanker en diverse veiligheidsmiddelen aanwezig, zoals een EHBO-set, brandblusser en fakkels.
De boten zijn echt ideaal voor deze visserij. Als ik dan toch een paar verbeterpunten zou mogen noemen, dan zijn dat vooral de hengelsteunen en het achterbankje. De hengelsteunen zijn rechte buizen en niet getrompet. Daardoor is het bijna niet te voorkomen dat hengels beschadigen aan de bovenrand van de steun. Als je geluk hebt, blijft het alleen bij wat schade aan de grip.
Ook miste ik hengelsteunen aan de achterkant van het dak van het stuurhuis. Het achterbankje is eigenlijk een aluminium kistdeksel met een antislipmatje erop. Functioneel, maar qua comfort houdt het niet over. Als kapitein zat ik zelf prima achter het roer, maar twee van de vier opvarenden moesten toch echt op dat bankje zitten. De gidsboot, naar ik begreep het nieuwere type, was al een stuk comfortabeler en verbeterd ten opzichte van het huidige model. Je ziet dus wel dat er continu wordt doorontwikkeld en verbeterd waar dat kan. De boten waren fantastisch, maar je moet natuurlijk altijd iets te wensen overhouden.
Eindelijk het water op
Toen ging het echt gebeuren. Drijfpakken aan in de droogruimte, alle spullen aan boord, instappen, motor starten, landvasten los en gaan. Voor de veiligheid vaar je eerst achteruit de dock uit richting de oranje boei. Pas als het diep genoeg is, draai je rustig om. Daarna vaar je nog rustig door tot voorbij de boei om geluid en golven bij het kamp te beperken. Daarna kon de motor open en begon het echte werk.
Donderdag – visdag 1
De eerste visdag na aankomst was er wat regen voorspeld, maar niets wat een goed drijfpak niet tegenhoudt. Helaas stond er ook een behoorlijke wind, waardoor het niet mogelijk was om het fjord uit te varen en de open zee op te gaan. Om het gebied te leren kennen, zijn we al struinend verschillende delen richting het noorden gaan afvissen. We visten vooral met shads van ongeveer 180 gram. We waren nog niet eens heel lang bezig toen het ineens gebeurde: bam! Een vis pakte mijn shad en ging er direct vandoor.
Ik vis graag relatief licht met shads. In dit geval met een 180 grams PENN jigginghengel en een PENN reel. Mijn hengel stond helemaal krom. We visten op ongeveer 30 meter diepte en de aanbeet kwam redelijk dicht bij de bodem. Het was een prachtig gevecht. Langzaam won ik terrein, maar telkens nam de vis weer lijn. Tijdens de dril kreeg ik een eerste glimp te zien. “Ja!” riep ik. “Het is een heilbot!”
Het bleek een heilbot van ongeveer 70 cm, gevangen op een roze shad van 180 gram. Eenmaal in de boot hebben we de vis snel onthaakt, gemeten, gefotografeerd en weer netjes teruggezet. Wat een geweldige vis om de reis mee af te trappen. En dan ook nog op een lichte hengel en shad. Beter kun je bijna niet beginnen. Niet veel later volgden een koolvis van 70 cm en twee kabeljauwen van rond de 60 cm. Tijdens een drift zagen we op de sonar een school aasvissen. We lieten snel twee hengels met verenpaternosters zakken en vrijwel direct klonk het: “Fish on!” en “Ja, hangen!” Binnen korte tijd hadden we genoeg koolvisjes om gericht met doodaas op heilbot te vissen. We gebruikten hiervoor een anti-twist rig met nylon onderlijn en een enkele cirkelhaak.
We dreven met ongeveer 0,7 tot 1 knoop richting Vikbukta toen plotseling de reel met de dode koolvis begon te rinkelen. HP pakte de hengel, gaf eerst nog wat lijn en begon daarna rustig binnen te draaien. Weer: “Fish on!” Deze vis kwam van ongeveer 20 à 25 meter diepte, dus dat was goed te doen. Eenmaal aan het oppervlak zagen we het meteen: weer een heilbot. Gewoon al de tweede op de eerste visdag. Deze was 82 cm. Wat een prachtige vis. Tijdens het driften zagen we op één van de bergtoppen een zeearend cirkelen. Ik gooide een dode aasvis in het water om te kijken of hij zou komen, maar in eerste instantie reageerde hij niet.
We dreven rustig verder en ineens riep Erik: “Daar komt hij!” De zeearend kwam aanvliegen, draaide achter de boot langs en greep de koolvis die op een meter of vijf van de boot in het water lag. Wat een machtige vogel. Heel bijzonder om dat van zo dichtbij mee te maken. Aan het einde van de middag voeren we voldaan terug naar het basecamp. Wat een eerste visdag. Heilbotten, koolvis, kabeljauw en zelfs een zeearend vlak bij de boot. Dat beloofde veel voor de rest van de week. Die avond aten we Noorse pizza’s uit de oven van het huisje.
Vrijdag – visdag 2
Donderdagavond kregen we van de organisatie bericht dat de gidsen de volgende ochtend rond 08:30 uur richting het zuiden zouden vertrekken. Daarbij kregen we ook het advies om de anti-twist rig mee te nemen. Wij besloten aan te sluiten. Met ongeveer vijf boten vertrokken we richting het zuiden. Eenmaal aangekomen verspreidden de boten zich steeds meer en ging ieder zijn eigen weg. We visten verschillende stukken af tot ongeveer ter hoogte van Hamnøy. Die dag vingen we weer mooie vissen: een lom, veel grote kabeljauw en mooie koolvissen. De kabeljauw pakten we vooral rond de bodem, terwijl de koolvis op verschillende waterlagen te vangen was. ’s Avonds maakten we kibbeling van onze zelfgevangen kabeljauw. We hadden speciaal een frituurpan meegenomen met het idee om een keer kibbeling te maken. Dat bleek een uitstekend plan, want de kibbeling was echt heerlijk. Na het eten nog even napraten en daarna moe maar voldaan naar bed.
Zaterdag – visdag 3
Zaterdag begonnen we richting het noorden om aasvissen te vangen. Ook nu was het weer een kwestie van goed kijken op de sonar. Aan de rand van een stuk waar stromingen samenkwamen en het water kolkte, vonden we snel vis. Paternosters laten zakken en direct vis. Binnen korte tijd hadden we voldoende aasvissen om weer met doodaas op heilbot te kunnen vissen. Helaas leverde dat die ochtend geen heilbot op, maar het was wel weer een heerlijke ochtend op het water. Rond lunchtijd stapten Ferry en Erik van boord en gingen HP en ik samen verder. We besloten opnieuw richting het zuiden te varen om achter de grote koolvissen aan te gaan. Onderweg kwamen Raffie, Linda en Anton ons tegemoet, op weg terug naar het kamp. We kwamen even langszij om te horen hoe hun vangsten waren. Anton had nog wel zin om door te vissen en stapte bij ons aan boord.
We voeren verder richting het zuiden en startten onze drift in de buurt van de groene staak. We maakten steeds driften van ongeveer 200 à 300 meter, beginnend op een diepte van 50 meter en afdrijvend richting de 30 meter. Daar vingen we de ene grote koolvis na de andere. Vooral de blauwe shad van Anton bleek een echte killer. Hij had soms moeite om zijn shad überhaupt op de bodem te krijgen, omdat er tijdens het zakken alweer een koolvis op klapte. We sloten de middag af met ongeveer 30 koolvissen en kabeljauwen tussen de 60 en 90 cm. Het is leuk om soms met een wisselende samenstelling te vissen. Je leert veel van de techniek, aanpak en keuzes van andere vissers.
Zondag – visdag 4
Zondag gingen we met een gids op pad. Wij gingen mee met Sivert. Wat een topkerel. Hij was gezellig aan boord, wist veel te vertellen en had mooie plekken voor ons uitgezocht. We gingen weer richting het zuiden, maar deze keer een stuk verder, tot ter hoogte van Reine. Daar hebben we ontzettend veel vis gevangen. En niet alleen veel, maar ook groot. Meerdere koolvissen gingen over de meter en ik ving een kabeljauw van 102 cm. Op een gegeven moment hielden we het aantal vissen niet eens meer bij. Continu stond er wel ergens een hengel krom en regelmatig hadden we dubbel- of zelfs trippelruns. Het was echt een geweldige dag. Veel vis, grote vis, goed gezelschap en waardevolle tips van Sivert. De gidsdag was absoluut een toegevoegde waarde aan de vistrip.
Maandag – visdag 5
Maandag besloten we opnieuw richting het zuiden te gaan. De vangsten van zondag met Sivert smaakten duidelijk naar meer. Daarnaast waren er in de regio rond Reine orka’s gezien. De kans dat wij ze ook zouden treffen was natuurlijk klein, maar je weet het nooit. Eenmaal aangekomen scanden we het water op meeuwen. Al snel zagen we een groep meeuwen die steeds het water in dook. We voeren er snel heen en gooiden onze shads uit. Vrijwel direct stond de eerste hengel alweer krom. Grote koolvissen en kabeljauw volgden elkaar in hoog tempo op. Ook ontdekte Ferry waarom de lom ook wel de “shitvis” wordt genoemd. Hij tilde de lom uit het water om hem te onthaken en direct spoot de vis hem volledig onder. Uiteraard lagen wij aan boord helemaal dubbel van het lachen.
Even later zagen we opnieuw een groep meeuwen actief boven het water. We voeren die kant op, maar dit keer doken de meeuwen niet. Plotseling kwam er een zwarte vin boven water. “Een orka!” riep Erik. Vlak naast de boot zwom een groepje van vier orka’s voorbij. Een ongelooflijk bijzonder moment. Zoiets verwacht je wel te hopen, maar niet echt mee te maken. Om dat van zo dichtbij te zien was echt onvergetelijk. Ferry had de avond ervoor in de winkel op het basecamp een nieuwe shad gekocht: een Savage Gear 4D Herring van 180 gram. Dat bleek een vanger. Vooral kabeljauw en kelpkabeljauw gingen er goed op los. Wij mochten zelf ook niet klagen. Er werd weer flink gevangen.
Aan het einde van de middag gingen we terug om eten te maken. Dit keer stond er geen kibbeling op het menu, maar fish and chips. Na het eten ben ik met HP en Anton nog even het water opgegaan. Door het getij stond er een sterke stroming in het Gapet richting het noorden. We voeren steeds stroomopwaarts om ons vervolgens weer af te laten driften. We waren niet de enigen. Vrijwel alle boten lagen in dezelfde drift en overal werd goed gevangen. Actief vissen met shads bleek een perfect avondprogramma. En wat is het gaaf om een koolvis van 90 cm in de stroming te drillen.
Dinsdag – laatste visdag
Maandagavond kregen we goed nieuws: de omstandigheden waren mogelijk goed genoeg om naar ‘buiten’ te gaan, richting open zee. Daarbij werd wel duidelijk gezegd dat we goed moesten blijven kijken naar de omstandigheden. Als het toch niet verantwoord voelde, moesten we vooral teruggaan. Dat was een verstandig advies. Als je de hele week niet naar buiten kunt en het lijkt op de laatste dag misschien wel te kunnen, dan bestaat het risico dat enthousiasme het wint van gezond verstand. We maakten ons klaar voor vertrek. Lunchpakket mee, spullen aan boord en met goede moed richting de Noord.
In de opening richting zee merkten we al dat de golven hoger werden. Het was nog te doen, dus we voeren ongeveer een kwartier door en begonnen te vissen. Dat bleek best een uitdaging. De boot bewoog niet alleen van voor naar achter over de golven, maar ook flink van links naar rechts. We vingen een paar leuke vissen, maar niet de grote beukers waar we op gehoopt hadden. Inmiddels maakten meerdere boten aanstalten om terug te keren naar rustiger water. Met twee opvarenden die last kregen van zeeziekteverschijnselen besloten wij hetzelfde te doen. We voeren terug richting het basecamp. Onderweg zagen we in de versmalling, op ongeveer 15 meter diepte, een school aasvissen. We lieten een paternoster zakken en nog voordat het lood de bodem raakte, hingen de eerste aasvissen er al aan.
Na een aantal aasvissen gevangen te hebben, voeren we verder. Eerst terug naar het basecamp om één van de opvarenden af te zetten. Daarna besloten we in het fjord te blijven en gericht op heilbot te vissen. Aan de hand van getij, wind en stroming zochten we een mooi vlak stuk om overheen te driften. We maakten een paar driften, maar helaas zonder leven. Het was inmiddels 14:30 uur. We hadden afgesproken om rond 15:30 uur te stoppen, zodat we op tijd terug zouden zijn om de boot schoon te maken. We zochten nog één laatste locatie voor een drift en vonden die vlak bij het dorpje Napp. We maakten een mooie drift, maar opnieuw leek er weinig te gebeuren. Inmiddels was het 15:20 uur. HP stelde voor om nog één allerlaatste drift te maken voordat we terug zouden varen. We legden de boot terug op het beginpunt van de drift en gooiden de hengels opnieuw in. We dreven een paar minuten toen ik ineens mijn hengeltop langzaam krom zag buigen. Ik gaf wat lijn door mijn hengel mee naar beneden te bewegen. Daarna zag ik mijn lijn weer straklopen. Ik begon rustig te draaien.
Hangen. De slip op mijn reel stond al redelijk strak, maar de vis trok er met gemak lijn vanaf. Ik voelde direct dat dit wel eens een hele mooie vis kon zijn. Rustig drilde ik de vis omhoog. Gelukkig was het maar een kleine 20 meter diep. Langzaam begon ik terrein te winnen. Toen verscheen er een schim onder de boot. Ineens zag ik het: een heilbot. En nog een mooie ook. Net onder het oppervlak besloot de heilbot weer terug naar de bodem te gaan. Niet één keer, maar drie keer. De vis was zo sterk dat je op dat moment weinig kunt forceren. Lijn strak houden, vertrouwen op je materiaal en binnenhalen wanneer het kan.
Uiteindelijk kreeg ik de vis aan de oppervlakte. HP haakte hem met de gaffel en aan het touw trokken we hem voorzichtig aan boord. Wat een vis. Een heilbot van 119 cm. Ik schatte hem op ongeveer 20 à 22 kilo. Na het meten en het maken van foto’s, wat met zo’n grote vis nog best een uitdaging is, zetten we de heilbot weer terug in het water. Hij verdween direct krachtig richting de bodem. Ik keek naar HP en we begonnen allebei te juichen. Wat een fantastische vis om dit avontuur mee af te sluiten. En dat letterlijk in de laatste tien minuten van de laatste visdag. Ik begon de reis met een heilbot en sloot hem af met een heilbot.
Prijsuitreiking
We voeren terug naar de haven. Na het opruimen en schoonmaken van de boot en het huisje was er ’s avonds nog een laatste bijeenkomst met prijsuitreiking. Raffie begon met de nummers 2 en 3, een gedeelde tweede plek met volgens mij twee kabeljauwen van 112 cm. Op dat moment beseften wij ineens dat onze heilbot groter was. En ja hoor: wij hadden de grootste vis van het Nappstraumen Festival 2026 gevangen. De eerste plek! De prijs was een waardebon van €750,- te besteden bij PENN, Berkley en Spiderwire. Een fantastische prijs, waarmee we weer mooie nieuwe visgear kunnen uitzoeken voor een volgend visavontuur met Cordes Travel.
Terugblik
Het PENN Nappstraumen Festival 2026 was voor ons een fantastische ervaring. De locatie is indrukwekkend, de huisjes zijn comfortabel, de boten zijn goed uitgerust en de organisatie is warm, duidelijk en professioneel. Voor vissers is dit echt een reis waar alles samenkomt: ruige natuur, sterke vis, goed materiaal, mooie stekken, gezellige mensen en iedere dag de kans op iets bijzonders.
We vingen heilbot, kabeljauw, koolvis, lom en kelpkabeljauw. We zagen zeearenden, orka’s en beleefden meerdere dagen waarop de hengels krom bleven staan. En als afsluiter wonnen we ook nog het festival met een heilbot van 119 cm. Een reis om nooit te vergeten.
Tight lines en tot de volgende!
Groet,
Erik, Ferry, HP en Floris
